ملا نصرالدین هر روز در بازار گدایی می‌کرد و مردم با نیرنگی حماقت او را دست می‌انداختند . دو سکه به او نشان می‌دادند که یکی شان طلا بود و یکی از نقره . اما ملا نصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می‌کرد . این داستان در تمام منطقه پخش شد . هر روز گروهی زن و مرد می‌آمدند و دو سکه به او نشان می دادند و ملا نصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می‌کرد . تا اینکه مرد مهربانی از راه رسید و از اینکه ملا نصرالدین را آنطور دست می‌انداختند ناراحت شد . در گوشه میدان به سراغش رفت و گفت : هر وقت دو سکه به تو نشان دادند سکه طلا را بردار. اینطوری هم پول بیشتری گیرت می‌آید و هم دیگر دستت نمی‌اندازند . ملا نصرالدین پاسخ داد : ظاهراً حق با شماست اما اگر سکه طلا را بردارم دیگر مردم به من پول نمی‌دهند تا ثابت کنند که من احمق تر از آن‌هایم . شما نمی‌دانید تا حالا با این کلک چقدر پول گیر آورده‌ام.